Vandaag wandel ik samen met Charles en ongeveer 100 andere wandelaars mee met de jaarlijkse driekoningenvoettocht van onze parochie in Houten. Voor ons ondertussen een traditie om het jaar in goed gezelschap wandelend te starten. We lopen achter de ster en de drie wijzen uit het Oosten vanuit Werkhoven via Driebergen naar Doorn.

We starten met een viering in de rk-kerk Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopneming in Werkhoven waar het verhaal van de 3 koningen die de ster naar Bethlehem volgen verteld wordt.

Aan het einde van de viering wenst de voorganger de drie koningen Melchior, Balthasar en Caspar en hun gevolg een goede reis. Ze krijgen geschenken (goud, wierook en mirre) mee voor onderweg.

Na de viering wordt er goed voor de inwendige mens gezorgd met koffie, thee en kerstbrood. En voor we echt starten met wandelen worden we toegesproken door Wanda. Zij geeft ons een opdracht mee voor onderweg. Deze opdracht heeft te maken met het jaarthema van de parochie, nl. bruggen bouwen. “We willen op vele manieren bruggen bouwen: van nu naar de toekomst, van verdriet naar vreugde, van donker naar licht en bruggen tussen mensen. Goed contact slaat bruggen”. We krijgen de opdracht mee om onderweg bruggen te slaan door met elkaar in gesprek te gaan over de volgende vragen: Welke bruggen hebben wij vandaag nodig? Over welke brug droom jij en waarom? Wat kan ons beletten om bruggen te bouwen?

De kerkklokken doen ons uitgeleide als de karavaan achter de ster en de drie koningen aan richting kasteel Beverweerd wandelt. Een stukje langs de Krommerijn en over een graspad door de weilanden, langs een monument in het veld.

We vormen een lange stoet in het landschap. Tijdens het wandelen gaan de deelnemers met elkaar in gesprek over het thema bruggen bouwen. Er ontstaan mooie gesprekken met bekenden en onbekenden.

Als we met zijn allen achter de ster en de wijzen één voor één een smal bruggetje oversteken en vervolgens glibberend over een modderpad struinen, moeten we even goed opletten waar we lopen.

Een glijpartij ligt op de loer, maar iedereen komt heelhuids aan het einde van het pad. De één met iets meer modderspatten op zijn broek dan de ander, maar dat mag de pret niet drukken 😂. Via een klein stukje bos lopen we een asfaltweg tussen de boerderijen op. Ik wandel een stuk op met Richard en we praten over onze manier van bruggen bouwen. We hebben een raakvlak omdat we beiden graag een verhaal met foto’s delen. Hij in de plaatselijke krantjes en ik op mijn wandelblog.

We komen aan op onze tussenstop op een boerderij in Driebergen waar we gastvrij worden ontvangen met zelfgemaakte linzensoep van Huub en Ab en gluhwijn voor de liefhebbers. Nou, ik ben wel een liefhebber… van beide 😍. Dus eerst overheerlijke, voedzame linzensoep met een zelf meegenomen broodje en daarna een beker gluhwijn (en ook nog een tweede, er is genoeg en op één been kun je niet staan…. zeggen ze 😉).
We vervolgen de route. Ik ga op het nippertje nog even naar het toilet (na twee kommen soep en twee gluhwijn wel verstandig 😅) en moet dan even stevig doorlopen om de rest weer in te halen.

Ik wandel een heel stuk met Evert en we praten over het belang van tijd nemen voor jezelf. Als je goed voor jezelf zorgt, kun je ook goed voor anderen zorgen. Dan kun je ook bruggen bouwen. Soms zijn het kleine bruggetjes, zoals een hand van iemand vasthouden in het hospice, koffie inschenken voor een verdrietig familielid, een luisterend oor bieden aan anderen.

Onderweg komen we (ook traditiegetrouw) een doedelzakspeler en trommelaar tegen en worden er echte Hollandse appels uitgedeeld. Het laatste deel van de route gaat over zandpaden met waterplassen door het bos. Ik wandel dit laatste stuk met Piet Hein. We hebben een mooi gesprek over ons werk en onze kinderen. Bijzonder hoe diepgaand gesprekken kunnen zijn als je aan het wandelen bent.

Opeens horen we klokken luiden. Dat zijn de kerkklokken van de Sint Martinuskerk in Doorn die onze wandelkaravaan welkom heten. Op het pleintje voor de kerk staan heel sfeervol twee vuurkorven, waar we ons aan kunnen warmen.

Binnen zijn de tafels gastvrij gedekt en is er heerlijke, alweer zelfgemaakte (groente)soep, koffie en thee en er zijn gesmeerde broodjes. Wat een warm onthaal.

Nadat iedereen is voorzien en opgewarmd is er een mooie lichtjesviering door Lilian met stemmig gezang van een gelegenheidskoor onder leiding van Pieter. We luisteren naar een mooi verhaal over een bruggenbouwer en we mogen allemaal een lichtje aansteken en voor in de kerk neerzetten met in gedachten onze eigen brug, die we willen bouwen. Voor mij is dat de brug van liefde, verbinding en vertrouwen in elkaar!

Een mooie afsluiting van een heerlijke, inspirerende wandeldag waarna we met bussen naar het beginpunt in Werkhoven worden gebracht.

Tot volgend jaar!

2 gedachten over “Driekoningenvoettocht 2020 Werkhoven – Driebergen – Doorn: Bruggen bouwen

Ik vind het leuk als je een reactie plaatst!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s