De afgelopen dagen heb ik teveel binnen gezeten, ik heb alleen af en toe een klein ommetje gemaakt. Ik snak naar een echte wandeling, maar dat zit er even niet in tijdens deze bizarre coronatijd. Ondanks corona heb ik het behoorlijk druk in mijn praktijk. Rouw verdwijnt niet met corona, maar wordt bij de meeste mensen juist versterkt, omdat er geen afleiding meer is. Mensen zitten thuis en worden met hun neus op de feiten gedrukt. De meeste cliënten maken dankbaar gebruik van de mogelijkheid van online-coaching. De eerste week bood ik wandelcoaching, maar na de strengere maatregelen in het land rond Corona, vond ik dat ik dat niet meer kon doen. Dat online-coachen heeft flink wat studie-uurtjes gekost om me te verdiepen in de techniek en hoe je dat op de beste manier kunt doen, welke werkvormen daarvoor geschikt zijn. Veel achter de computer en geen tijd om te wandelen dus.
De afgelopen dagen heb ik op social media prachtige foto’s voorbij zien komen van de bevroren bloesem in de fruitbomen in Houten. Dat wil ik met eigen ogen zien en  vastleggen. Daarom besluit ik vanochtend vroeg op te staan. Als de wekker gaat twijfel ik heel even, het bed is nog zo lekker warm, maar ik ben dapper en ga eruit. De lantaarnpalen zijn nog aan als ik naar buiten stap. Het is -3 graden en behoorlijk fris. Op de auto’s ligt een laagje ijs, het gras is wit uitgeslagen. Wat me het eerste opvalt is het gekwetter van de vogeltjes, die vrolijk hun liedjes zingen, allemaal door elkaar. Het is heel rustig op straat, ik hoef me voorlopig geen zorgen te maken over het afstand houden. Ik wandel richting de Rietplas.Het water is rimpelloos en stil. Geen vissers aan de plas vanochtend, zeker te koud 🥶. Bij het eiland is het een drukte van jewelste, van eenden, ganzen, waterhoentjes, futen en zwanen die daar door elkaar heen rondsnateren en kwetteren. Je kunt merken dat de lente in aantocht is want de mannetjes vechten met elkaar om de vrouwtjes, een mooi schouwspel. Ik loop om de plas heen. Ik geniet van de mooie kleuren in de lucht bij de opkomende zon achter me. Aan de andere kant van het water staan twee ooievaars gebroederlijk naast elkaar hoog in hun nest. Ik passeer een mevrouw met een klein hondje met een boog. We wensen elkaar vriendelijk goedemorgen en wandelen allebei de andere kant op.Ik loop onder het tunneltje door en zie de zon opkomen, de lucht kleurt vele tinten oranje. Bovenaan de weg kom ik meteen bij een boomgaard. Erboven staan sproeiers water te verspreiden over de bomen die al in bloei stonden.Door de regen in combinatie met de vorst ontstaat er een ijslaag over de bloesem. Deze laag voorkomt schade door nachtvorst. Het water bevriest en vormt een laagje ijs op de bloesems, waardoor de temperatuur ‘bevroren’ wordt op 0 graden. Kouder wordt het dan niet. Als de bloesems bevriezen, gaan ze kapot en dan kan er geen bevruchting meer plaatsvinden. Het bevroren water zorgt ook voor sprookjesachtige plaatjes. De prachtige kleuren van de opkomende zon die door de bomen schijnt en die de bloemen een mooie, warme gloed geven.Ik wil de bloesem met ijspegels graag vastleggen, maar de sproeiers staan nog steeds aan. Dus ik moet goed op mijn timing letten en af en toe snel achteruit stappen. Dat lukt niet iedere keer, en af en toe krijg ik een koude douche.Maar dat is de mooie foto’s helemaal waard. Ik maak vele foto’s. Er stoppen wat automobilisten, hardlopers en fietsers om ook een foto te maken van dit prachtige schouwspel, allemaal op gepaste afstand van elkaar.Uiteindelijk wandel ik verder via de weilanden richting huis. Ik kom erachter hoe koud ik ben geworden (en hoe nat). Dus ik wandel stevig door, ondertussen genietend van de stilte, beseffend hoe fijn het is dat de lente gewoon doorgaat in deze bizarre corona-tijd. Dat de natuur gewoon tot bloei komt en dat we daar volop van kunnen genieten, als we er oog voor hebben. Vanochtend heb ik daar oog voor en gun ik mezelf de tijd om er van te genieten. Met een koude neus en frisse moed ga ik thuis voldaan weer aan het werk!

5 gedachten over “Corona wandeling Houten: bloesem en ijspegels, sprookjesachtig mooi

  1. Prachtige foto’s en dito beschrijving. Ik wandel ook dagelijks twee keer mijn rondje en je komt dan bijna geen mens tegen. Het dorp is leeg en mensen blijven thuis. We zitten hier in het epicentrum van de covid 19 besmetting en dat hakt er bij veel families hard in met zieken en overledenen. Het lijkt een beetje op de oorlog; ook dat was een onzekere tijd met dit verschil dat er nu ondanks/dankzij het virus een vriendelijke en betrokken sfeer heerst. De lente gaat inderdaad door. De vogels kwetteren en de groeiexplosie is in volle gang. Dat is een troost en maakt het leven zichtbaar beter.

    Like

  2. Hoi Esther,Dank je wel voor je mooie verhaal. Ik herken je verhaal en het ook elke morgen. Wel iets later dan.jij. ik ga het ook.proberen om vroeg op te staan. Gr. WandaVerzonden vanaf mijn Samsung Galaxy-smartphone.

    Geliked door 1 persoon

Ik vind het leuk als je een reactie plaatst!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s